اسکار آکنه یکی از شایع ترین موارد ناراحتی های پوستی است که اثر منفی بر روی کیفیت زندگی افراد درگیر دارد و اغلب با افزایش سن این مشکل بدتر می شود. گزینه های متعددی برای درمان اسکار اکنه ازجمله دارودرمانی رتینوئیدی، میکرودرم ابریشنرین، فیلرهای پوستی و تکنیک های جراحی در دسترس است. هدف از این مقاله ی مروری ارزیابی مدالیته های لیزری که در مطالعات بالینی متعدد برای اسکار آتروفی آکنه استفاده شده اند، می باشد. برای این مطالعه ی مروری جستجو در پایگاه اطلاعات داده ی مدلاین با استفاده از کلیدواژه ی آکنه، اسکار آتروفی و لیزردرمانی صورت گرفت. انواع مختلفی از لیزر برای درمان اسکار آتروفی اکنه مورد ارزیابی قرار گرفتند. این لیزرها ازنظر عوارض جانبی و نتایج بالینی برحسب شرایط پوست بیمار و نوع آکنه ی آن فرد با هم تفاوت داشتند. ارزیابی متون مربوط به کاربرد لیزر در درمان اسکار آکنه نشان داد که نتایج بالینی به فاکتورهای متعددی ازجمله نوع اسکار آکنه، نوع پوست بیمار و مدالیته ی درمانی بستگی دارد.

آتروفی اساسی عنبیه یکی از حالت های مشخص سندرم ایریدوکورنئو آندوتلیال یا سندرم آی سی ای میباشد که با آتروفی شدید عنبیه و در نهایت ایجاد سوراخ هایی در آن مشخص میشود این حالت آتروفی اساسی عنبیه یا آتروفی پیشرونده عنبیه نامیده شد اما مطالعات بعدی نشان داد که آتروفی عنبیه در این بیماری اساسی یا اولیه نمی باشد.بیماری با مشخصات سازگار با این سندرم، با ادم مزمن قرنیه همراه با اسکار و کدورت پایدار قرنیه ای و فشار داخل چشمی نسبتا بالا در هر دو چشم مراجعه و تحت بررسی قرار گرفت. برای جایگزینی بافت کدر قرنیه اقدام به انجام پیوند تمام ضخامت قرنیه گردید. پس از برداشتن اسکار سوراخهای متعدد در عنبیه آشکار گردید و معلوم شد بیمار مزبور مبتلا به اختلال نوع آتروفی اساسی عنبیه است. در این نوشتار به شرح بیماری و شرح حال بیمار مزبور می پردازیم.

سودوکاپوسی سارکوما یا آکروآنژیودرماتیت یک بیماری آنژیوپرولیفراتیو خوش خیم است که شباهت های بالینی و بافت شناسی بسیاری با کاپوسی سارکوما دارد. تظاهرات بیماری شامل ایجاد ماکول، پاپول یا پلاک های مایل به بنفش در اندام تحتانی است که اکثر اوقات با نارسایی مزمن وریدی یا مالفورماسیون های شریانی ـ وریدی مادرزادی یا اکتسابی همراهی دارد. پاتوژنز آن به خوبی شناخته نشده است اما به نظر می رسد با ایسکمی ناشی از اختلال درناژ وریدی یا مالفورماسیون شریانی ـ وریدی مرتبط باشد. تشخیص آن با مطالعه بافت شناسی حاصل از بیوپسی ضایعات است. درمان های مختلفی برای سودوکاپوسی سارکوما پیشنهاد شده است که درمان های نگهدارنده یا اصلاح کننده اختلالات عروقی را شامل می شود.این مقاله به معرفی آقای 28 ساله ای می پردازد که با پلاک خطی قهوه ای در اسکار مربوط به ترومای 3 ماه قبل مراجعه کرد و پس از انجام بیوپسی تشخیص سودوکاپوسی سارکوما مطرح شد.

بیماری آندومتریوز یکی از بیماریهای زنان بـوده و شیـوع آن در زنان سنیـن باروری بیـن 10-3 درصد می باشد. آندومتریوز اسکار سزارین یک یافته ناشایع بوده و مواردی از آن در مقالات جراحی و زنان گزارش شده است. شیوع آندومتریوز اسکار سزارین کاملا مشخص نیست ولی بین 15/0-03/0 درصد و در بعضی مطالعات تا 1% گزارش شده است. این بیماری اغلب قبل از عمل جراحی تشخیص داده نمی شود (80%) و معمولا بیماران با تشخیص کلوئید، هماتوم، گرانولوم بخیه، فتق انسزیونال یا بدخیمی تحت عمل جراحی قرار می گیرند. شایعترین علامت این بیماری دردهای متناوب و دوره ای محل عمل بوده که بطور متوسط بین 1 تا 7 سال بعد از عمل جراحی ظاهر می گردد. تشخیص قطعـی این بیماری توسط بررسی آسیب شناسی میسر می باشد. در این مقاله، موردی از آندومتریوز اسکار سزارین معرفی می شود که با علایم دردهای دوره ای و نسبتا شدید در اسکار محل سزارین از 8 سال قبل مراجعه نموده و سالها بدون تشخیص تحت درمان با داروهای ضد التهابی قرار گرفته است و نهایتا با تشخیص توده زیر جلدی و احتمال گرانولوم بخیه تحت جراحی قرار گرفته که در پاتولوژی آندومتریوزیس گزارش شده است. درمان انتخابی آندومتریوز اسکار سزارین، جراحی بوده و آگاهی و حضور ذهن در مورد این عارضه غیرشایع، احتمال تشخیص قبل از عمل آنرا افزایش می دهد.

زمینه و هدف: درمان اسکار آکنه تا حدی چالش برانگیز است و می تواند روش های مختلفی را در برگیرد. ساب سیزیون یکی از روش هایی است که در این زمینه سودمند گزارش شده است. این مطالعه اثر بخشی و ایمنی ساب سیزیون را در درمان اسکار چرخان آکنه مورد بررسی قرار داد و نتایج را در حالت استفاده از ایمپلنت زیر جلدی نخ کات گوت قابل جذب به همراه ساب سیزیون و ساب سیزیون به تنهایی به مقایسه کرد.روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی 22 بیمار مبتلا به اسکار چرخان آکنه تحت عمل ساب سیزیون قرار گرفتند. 20 بیمار، مطالعه و پی گیری های لازم را به مدت 6 ماه به اتمام رساندند. یک نیمه صورت تحت ساب سیزیون قرار گرفت و در نیمه دیگر صورت علاوه بر ساب سیزیون یک ایمپلنت نیز زیر ناحیه قرار داده شد. ارزیابی پزشکان و بیماران اثربخشی و عوارض درمان به ثبت رسید.یافته ها: ساب سیزیون در 60 درصد بیماران موجب بهبودی خفیف و در 40 درصد آن ها سبب بهبودی متوسط شد. میزان پاسخ در صورت استفاده از ایمپلنت تفاوت بارزی را نشان نداد. متوسط میزان بهبودی، از نگاه بیماران 60 درصد بود. عوارض جانبی شامل ادم موضعی، کبودی و عفونت سطحی همگی گذرا بوده و هیچیک بیش از چند هفته ادامه نیافتند.نتیجه گیری: ساب سیزیون در درمان اسکار آکنه روشی کم عارضه و موثر به نظر می رسد که با بهبودی طولانی مدت نیز همراه است. استفاده از ایمپلنت زیر جلدی به نتایج به تر درمانی منجر نمی شود.

زمینه: اسکارهایپرتروفیک از عوارض آسیب سوختگی است. تزریق داخل ضایعه ای کورتیکواسترویید از درمان های تهاجمی آن می باشد که علاوه بر دردناک بودن، عوارض لوکالیزه نیز دارد. ما تصمیم داریم که با طراحی یک مطالعه یک سوکور تصادفی شده، دگزامتازون را به صورت پوستی به روش فونوفورزیس به ضایعه رسانده و اثر آن روی ویژگی های هایپرتروفیک سوختگی مطالعه کنیم. روش کار: در این کارآزمایی بالینی یک سو کور تصادفی شده، 56 مورد اسکار هایپرتروفیک به دو گروه فونوفورزیس دگزامتازون و پلاسبو تقسیم شدند. بیماران عضو گروه دگزامتازون، ده جلسه درمانی با فونوفورزیس دگزامتازون 4/0 % دریافت کردند. بیماران گروه کنترل تحت فونوفورزیس پلاسبو (امواج اولتراسوند با ژل معمولی آبکی بدون استفاده از دگزامتازون) با پروتکل مشابه قرار گرفتند. در ابتدای مطالعه و یک هفته پس از درمان میزان خارش بیمار (توسط مقیاس 5D-Pruritus Scale) و ویژگی های اسکارهایپرتروفیک (توسط مقیاس Vancouver Scar Scale) در هر دو گروه ثبت گردید. یافته ها: علارغم وجود بهبودی خفیف نمره ی مقیاس Vancouver Scar Scale)VSS)، یک هفته پس از درمان در گروه فونوفورزیس دگزامتازون در مقیاس با گروه کنترل ولی این تفاوت معنادار نبود(08/0p<). نمره خارش درک شده توسط بیماران، یک هفته پس از درمان در گروه دگزامتازون به صورت معناداری کمتر از کنترل بود (001/0p<). نتیجه گیری: فونوفورزیس دگزامتازون یک درمان ایمن و کارآمد و بدون درد برای کاهش خارش اسکارهایپرتروفیک سوختگی است ولی کارآیی این درمان در مورد بهبود ویژگی های اسکارهایپرتروفیک، نیازمند بررسی توسط مطالعاتی با دوره فالوآپ طولانی مدت تر می باشد.

منو ملیک آمیوتروفی یا benign focal amyotrophy یک بیماری نادر است که در غیاب علایم حسی یا long tract سبب ضعف لوکالیزه یکفرفه در دست و بازو می شود. شروع علایم به صورت ناگهانی و اغلب بدون پیشرفت بالینی در مردان زیر 30 سال می باشد. اتوپسی نشان داده که نخاع گردنی گرفتار است، سلول شاخ قدامی آتروفی و گلیو تیک شده و موتور نورون های کوچک و بزرگ کاهش یافته است. علت این بیماری ناشناخته است. در ام آر آی نخاع گردنی، آتروفی ناحیه ای نخاع و در برخی موارد یک منطقه افزایش سیگنال در نماهای T2 در نخاع گردنی مشهود است.بیمار معرفی شده مرد 32 ساله با ضعف و آتروفی دست راست بود که علایم وی از 2 سال قبل شروع شده و از 6 ماه قبل بدون تغییر بود. معاینات حسی و حرکتی نرمال بود. الکترومیوگرافی نشاندهنده neurogenic process در میوتوم های C5-C6-C7 بود و شواهدی از پلکسوپاتی براکیال وجود نداشت. درنمای T2 ضایعه طولی هیپر اینتنس در قسمت ونترولترال نخاع مشهود بود. با توجه به شرح حال و معاینه بالینی و رد سایر تشخیص های افتراقی، جهت بیمار تشخیص  amyotrophy benign focalمطرح شد.

هدف: هدف مقاله حاضر بررسی وضعیت مقالات حوزه بیماری آتروفی عضلانی-نخاعی براساس شاخص های علم سنجی و ترسیم نقشه هم وقوعی واژگان این حوزه است. روش ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، با رویکرد کمی و نوع توصیفی است و با استفاده از روش علم سنجی و فن تحلیل هم وقوعی واژگان انجام گردیده است. به منظور آشنایی با سابقه موضوع و مبانی نظری پژوهش روش مطالعات سندی یا کتابخانه ای به کار گرفته شده است. در این پژوهش کلیه تولیدات علمی حوزه بیماری آتروفی عضلانی-نخاعی که تعداد 4137 مدرک می باشد در بازه زمانی (2018-1946) میلادی در پایگاه Web of Science مورد مطالعه قرار گرفت. جهت تحلیل و ترسیم نقشه هم وقوعی واژگان از نرم افزار VOS Viewer و اکسل استفاده گردید. نتایج: در حوزه بیماری آتروفی عضلانی-نخاعی ده خوشه موضوعی تشکیل گردید خوشه شماره یک با 38 عضو بزرگ ترین خوشه این حوزه است. بیشترین تمرکز متون مورد مطالعه در حوزه بیماری آتروفی عضلانی-نخاعی به ترتیب بر روی موضوعات Survival Motor Neuron (SMN)، Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS)، Motor Neuron Disease (MND)، Motor Neurons (MNS)، SMN1 می باشد. همچنین، کوچکی دایره های موضوعات Lower Motor Neuron Disease، Gene Expression، Exonic Splicing Enhancer در نقشه هم رخدادی نشان از فقر مقالات علمی در این حوزه ها دارد. نتیجه گیری: انجام چنین مطالعه ای در حوزه بیماری آتروفی عضلانی-نخاعی می تواند در جهت سیاست گذاری های آینده این حوزه نقش مهمی را ایفا نماید و خلاهای پژوهشی و مباحث موضوعی داغ را به نحو شایسته ای نمایان سازد.